เปิดหู เปิดตา มาหมุนรอบตัวเอง

ข่าวประเทศญี่ปุ่นแต่พูดภาษาอังกฤษเป๊ะๆ สำเนียงอเมริกันจ้ามาเลย ข่าวส่วนมากก็เป็นเรื่องในญี่ปุ่น ทั้งเรื่องต่างชาติที่หลงไหล ในวัฒนธรรมมังงะ

ได้เห็นความบ้า ความทุ่มเทเข้าขั้นเทพ อุทิศชีวิตไปกับสิ่งที่ตัวเองสนใจ วันนี้ Danny choo ชายหนุ่มเชื้อสายจีนเกิดในมาเลเซีย โตในอังกฤษ (เป็นลูกชายของ Jimmy choo ผู้ออกแบบรองเท้าชื่อดัง พ่อลูกคู่นี้เจ๋งจริงๆ ให้ตายเถอะ) ตัดสินใจมาใช้ชีวิตในโตกียว เพียงเพราะชอบ มังงะ หลงไหลในความเป็น otaku เขาจึงสร้างเวปไซด์อัพเดต รวบรวม และติดตามเรื่องราวงานทั้งหลายทั้งปวงในวงการ otaku  จนโด่งดัง เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้โดยเฉพาะ      NHK ยังเชิญไปเป็นวิทยากรพิเศษบ่อยๆ เมื่อมีการวิเคราะห์เรื่องเกี่ยวกับ otaku subculture ดังในญี่ปุ่นยังไม่พอ ข้ามไปดังฝั่งยุโรปอีกด้วยเอากะเขาซิ     เขาจะตามไปเก็บภาพและข้อมูลตามงานอีเว้นท์ และยังจัดอีเว้นท์ด้านนี้เอง(ตึกที่เป็นshopของ H&M ก็เคยเป็นที่จัดงาน otaku มาแล้ว แจ๋วสุดๆ) แล้วเอามาลงเวป ลงบล๊อก และ ทวิตเตอร์ คนติดตามมากมาย จนโด่งดังในวงการ otaku  เพราะด้วยความที่มีคนตามเขามากแบบนี้ nikon จึงจ้างเขามาเป็นพรีเซนเตอร์ ถ่ายโฆษณาอีก เพราะเขาใช้กล้องnikon  อะโห่ อะไรจะดังขนาดนั้น ส่วนใครมีสินค้าที่เกี่ยวกับเทคโนโลยี มังงะ หรือ otaku subculture ต่างๆ ก็จะให้เขามาถ่ายรูปลงบล๊อกได้ค่าเขียนโฆษณาในบล๊อกตัวเองอีก !  ใครจะไปคิดว่า การทำเรื่องที่ดูหมกมุ่น ไร้สาระ(ในสายตาของใครหลายๆคน) แบบนี้มันจะเป็นอาชีพได้ ที่อยากจะบอกก็คือ ทุกคนหากทำในสิ่งที่เรารัก และทุ่มเท ก็ไม่มีวันล้ม ตอนนี้ถึงใครจะมองว่าสิ่งที่เราทำ มันดูไร้สาระ ไม่มีค่าเลย แต่ความจริงแล้ว มันมีค่ากับตัวเราเองก็พอแล้ว เพราะมันคือชีวิตของเรา ชีวิตที่เราเลือก และมันคือความจริงของเรา เช่น danny choo เขาเลือกทำในสิ่งที่ ใช่ ตัวเขาจริงๆ

 

สนใจตามไปดูได้ที่

http://www.dannychoo.com/

 

เป็นช่องที่เปิดโลกกว้าง และตอกย้ำในสิ่งที่เราโลเล สิ่งที่เรามองข้าม ให้ชัดเจนมากขึ้น สนุกดีนะ

ใครๆก็ดู วนิดา ใครๆก็พูดถึง วนิดา ฉันเฝ้าแต่สงสัย 

 

เรื่องนี้ มันสนุก มากมายเชียวเหรอ

 

กระแสแรงมาก ได้ยินทุกวันที่ออกอากาศ

 

แต่ ฉันก็ยังไม่เคยจะอยากดู ก็เคยดูแล้วหนิ เนื้อเรื่องก็เดิมๆ

 

ไม่มีอะไรที่ฉันจะอยากรู้ เลยไม่น่าสนใจสำหรับฉัน

 

เพื่อนๆก็บอกว่า ขำมากเลยนะ ตัวละครฮามากๆ ไม่เหมือนที่เคยดู

 

ฉันแค่คิดว่า มันก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่นะซิ

 

หรือว่า ตัวอคติในร่างของฉันกำลังครอบงำจิตใจ

 

แต่ไม่หรอกนะ ฉันก็แค่คนขึ้เบื่อ และจำแม่น

 

เรื่องนี้ฉันจำได้ เลย เบื่อ ที่จะดูซ้ำ

 

แต่มันก็สนุกนะ ที่เห็นเพื่อนๆคลั่งละครอย่างพร้อมเพรียงกัน โดยมิได้นัดหมาย

 

มีจุดยืนร่วมกัน ที่จะเกลียดพิศมัย หลงรูปคุณประจักษ์(ต่อให้คุณประจักษ์มีนกเอี้ยงมาเกาะบ่า)

 

และเข้าข้างวนิดากันอย่างมัวเมาคล้ายกับโดนน้ำมันพราย

 

ฉันขอเป็นผู้ชม ที่ดูผู้ชม วนิดา อีกทีหนึ่งแล้วกัน ^____________________^